De tocht
Woensdag 14 juli 2010, eindelijk is het dan zover, fiets gepoetst, ketting en derailleur gesmeerd, banden opgepompt en het Extrawheel met de bagage aangehaakt. Op naar Parijs.
Niet alle momenten waren even gemakkelijk. Zo nu en dan zelfs de gedachten 'waar ben ik aan begonnen?'.
Maar bij aankomst blij dat we het doel bereikt hadden.
We kunnen terug kijken op een prachtige tocht!
Over de uitgestippelde route niets dan lof. Prachtige rustige paden en wegen, slechts zo nu en dan wat slechter wegdek. Hier en daar een klim gevolgd door een heerlijke afdaling. Prachtige vergezichten, zeer afwisselend landschap.
Uiteindelijk hebben we in totaal zo'n 560km gefietst in 4½ dag.
Hieronder kunt u een kort verhaal van de tocht naar Parijs lezen en wat foto's bekijken.
foto's - dag 1 | dag 2 | dag 3 | dag 4 | dag 5
Woensdag, 14 juli 2010
's Ochtends om 8 uur vertrek vanuit Oirschot, einddoel voor deze dag is het plaatsje Vissenaken bij Tienen in België alwaar we zullen overnachten in een B&B. Vandaag zullen we de meeste kilometers afleggen.
Het weer zal vandaag heet en broeierig zijn, zo tussen de 30 en 35 graden Celsius. Dat wordt dus veel drinken, een geluk dat we vandaag veel door en langs dorpen zullen gaan zodat we aan mensen die in de tuin bezig zijn kunnen vragen of we onze bidon mogen vullen, dit hebben we dan ook regelmatig gedaan.
Minder leuk is de gedachten dat er op het eind van de dag een weerswaarschuwing is uitgegaan, er is een flink onweer op komst vanuit Frankrijk (net in de richting die wij op gaan). Dat wordt dus doorfietsen.
De route is prachtig. Veel door bossen van de Noord-Brabantse en Belgisch Limburgse Kempen. We komen weinig tot geen mensen tegen en de route gaat bijna geheel over voor gemotoriseerd verkeer gesloten wegen. Vaak volgt de route oude spoorbanen die tot fietspaden zijn omgebouwd.
De lunch nuttigen we in Koersel, bij de uitkijktoren, midden in de bossen. Een flinke kop soep en een groot bord met pasta zullen voor de nodige energie voor die middag moeten zorgen.
Aangekomen bij Diest fietsen we dit mooie plaatsje even in om het Begijnhof te bewonderen. Ter hoogte van Halen doemen de eerste wolken op ter aankondiging van het voorspelde onweer. In de buurt van Geetbets is in de verte al te zien dat de lucht donkerder en dreigender wordt, er steekt wat wind op, gelukkig in ons voordeel zodat we flink wat vaart kunnen maken.
Ook hier is de route weer perfect. We volgden wederom een oude spoorbaan door een mooi landschap.
Inmiddels is de lucht in de richting van waar wij heengaan donkerder en donkerder aan het worden tot bijna zwart toe en het lijkt eerder op laat avond dan op middag.
Als we Tienen binnenrijden begint het flink te waaien en vallen er de eerste druppels. Gelukkig loopt de weg richting het centrum van Tienen flink naar beneden en komen we nog net op tijd op de mooie markt aan. Tijd om die mooie markt te bewonderen hebben we helaas niet want we worden inmiddels gezandstraalt door de hevige wind die is opgestoken.
Boven Tienen zien we in de verte een heuze windhoos opdoemen en we zien de dakplaten en allerlei andere zaken op zo´n 30 meter hoogte door de lucht draaien. We zetten vlug onze fietsen tegen een muur en vluchten een kroeg binnen. Inmiddels vliegen de stoelen, tafels, parasols en wat zo meer over de markt en barst een hevige bui los, een ware wolkbreuk.
We zijn niet de enige die naar binnen gevlucht zijn, de kroeg zit aardig vol. We bestellen een pintje en kijken hoe het noodweer Tienen teistert. Tevens een goede test om te zien of de tassen waar onze bagage in zit ook daadwerkelijk waterdicht zijn, een zorg voor later. We beseffen ons maar al te goed dat we veel, heel veel geluk hebben gehad.
Als na zo´n half uur het ergste voorbij is springen we op onze fiets naar de overkant van de markt om daar wat te gaan eten. Als het eten in onze maag is verdwenen (wat smaakt dat toch lekker na zo´n dag fietsen) is het weer opgeklaard.
De grootste hitte is uit de lucht en we vervolgen onze laatste kilometers richting de B&B, onderweg zien we wat het onweer allemaal heeft aangericht. Overal afgerukte takken, omgewaaide bomen, dakpannen en andere troep op straat.
Aangekomen op de B&B een verkwikkende douche, nog even napraten over de tocht en dan naar bed.
Ondanks het weer aan het einde van de dag was het een prachige tocht, dat belooft nog wat voor de komende dagen.
En, oh ja, de tassen van onze Extrawheel zijn inderdaad waterdicht. Alle bagage is nog keurig droog.
Donderdag, 15 juli 2010
Na een stevig ontbijt om kwart voor negen op de fietst gestapt en vertrokken richting Mariëmbourg.
De temperatuur ligt zo ronde de 20 graden en zal oplopen tot zo'n 26 graden, heerlijke temperatuur al staat er vandaag een stevige wind.
Vandaag beseffen we pas echt wat voor geluk we gehad hebben gisteren 
gezien de paden die geblokkeerd zijn door takken bomen en zelfs electriciteits masten. Over een afstand van zo'n 30 km is de route onbegaandbaar door takken en bomen. Het begin van de route wordt wederom gevormd door een oude spoorbaan, normaal gezien zou dit lekker opschieten, vandaag dus even niet en in plaats daarvan hebben we zo nu en dan onvervalste kasseien stroken.
Na verloop van tijd kunnen we de normaal geplande route hervatten. Al blijft de wind stevig (wind tegen) toch schieten we goed op.
Vooral richting Namen vlot het lekker, de oude spoorbaan blijft voor kilometers dalen. We lunchen in Namen.
We vervolgen onze route langs de Maas. Het loopt hier vlak al zijn grote stukken van de weg erg slecht.
Aangekomen in Dinant is het tijd voor een kop koffie.
Na verloop van tijd komen we wederom op een oud spoortraject uit wat geschikt is gemaakt voor fietsers. Het landschap heuvelt hier al flink en de uitzichten zijn dan ook prachtig. Afwisselend open landschap en bosgebieden.
Gelukkig hebben we in Dinant, bij een supermarkt, nog wat water en fruit ingeslagen. Dit komt goed uit want het gebied waar we doorheen gaan is niet bepaald vergeven van koffie en eet gelegenheden en het zal dan ook niet echt gemakkelijk worden om een restaurant te vinden om de avond maaltijd te nuttigen.
Uiteindelijk besluiten we in het plaatsje Mariëmbourg een frietje te eten voordat we verder gaan naar de B&B waar we zullen overnachten.
Aangekomen bij de B&B kunnen we weer terugkijken op een prachtige dag, veel zon, fijne temperatuur en een hele mooie afwisselende tocht.
Vrijdag, 16 juli2010
Vandaag zullen we de grens met Frankrijk passeren. Parijs komt langzaam maar zeker in zicht!
Veel heuvelachtig terrein vandaag.
Een voordeel en zekerheid van heuvel op is dat je ook weer kunt dalen, al lijkt dat stuk van dalen altijd veel korter.
Veel kleine typische Noord Franse dorpjes die er stil en verlaten bij liggen. Zodra we dan ook een kleine buurt super zien gaan we er naar binnen om water en wat eetbaars in te slaan.
Achteraf maar goed ook want we zullen vandaag maar weinig tegenkomen.
Aan het einde van de ochtend ontmoeten we 2 fietsers die dezelfde route naar Parijs doen als wij. Het blijkt dat zij door hun eten heen zijn en delen met hen wat eetbaars. Later op de dag zullen we ze nog eens zien als we op een muurtje bij een bakker een broodje zitten te eten, deze keer stoppen ook zij om het een en ander in te slaan.
Net na de middag rijden we een dorpje in waar zowaar een restaurant is dat ook nog open is, we besluiten te stoppen en daar een hapje te gaan eten.
's middags wordt de route wat vlakker en het landschap meer open. Het is goed te zien waarom noord Frankrijk ook wel de graanschuur wordt genoemd. Korenvelden zover het oog rijkt. De wind heeft hier bijna vrij spel en ondanks dat het een stuk vlakker is moeten we toch nog flink trappen.
Op een gegeven moment zien we in het zacht glooiende landschap heel in de verte de stad Laon opdoemen. Dit geeft weer moed, daar ligt voor vandaag ons einddoel. Zien blijkt wat anders dan er al zijn. Het duurt nog een hele tijd voordat we de stad ook echt naderen en op den duur is ze zelfs weer even uit het zicht verdwenen. Maar dan uiteindelijk ligt de stad daar te pronken in de volle zon met haar prachtige katedraal. Boven op een flinke heuvel waar we eerst nog tegenop zullen moeten.
Aangekomen boven in de stad is het uitzicht prachtig, kilometers ver kijken we over het zacht glooiende landschap uit. De stad zelf geeft een gezellige indruk met de kleine straatjes, pleinen, winkels en vele terassen. We zoeken ons hotel op, frissen ons op en gaan de stad in om een hapje te eten. Morgen is er weer een dag.
Zaterdag, 17 juli 2010
Vandaag een wat kortere tocht, einddoel een B&B in de buurt van Senlis, een stuk voor Parijs.
Een heerlijk koele ochtend. We beginnen met de afdaling vanuit Laon naar het omliggende lager gelegen uitgestrekte landschap van Picardië.
De afgelopen dagen heb ik gezien hoe mooi deze streek eigenlijk is. Mooie vergezichten, pittoreske stille dorpjes. Zonde dat we bijna allemaal met grote snelheid deze streek voorbij rijden richting het zuiden. Ik neem me voor hier zeker eens terug te keren om alles eens goed te bekijken. Maar vandaag eerst nog wat kilometers afleggen, Parijs komt dichter bij en dat is waar we voor nu heen willen.
Het schiet vandaag lekker op. Zo nu en dan een pittige klim gevolgd door weer zo'n heerlijke afdaling. Ik val misschien in herhaling maar wederom is het een prachtig afwisselende route.
Tussen de middag belanden we in een pizzeria. Omdat het weekend is biedt het restaurant waar we in de eerste instantie aanklopte alleen een uitgebreid diner. Nu zijn wij beide zeker niet vies van een flinke maatlijd maar 5 gangen vinden we toch iets te veel voor nu en het zou ook wat teveel tijd in beslag nemen. Het wordt dus de pizzeria, een goede keus zo blijkt. De eigenaar, een onvervalste Napolitaan, doet zijn uiterste best en zet ons een heerlijke pizza voor. We hebben ervan gesmuld.
Vandaag vele prachtige chateaus en kastelen en uitgestrekte bossen. Onderweg nog een mooie Romeinse ruïne van een theater bezocht. Toch blij dat Senlis in zicht komt, vanavond lekker eten en weer herenigd met de partners.
Zondag, 18 juli 2010
De laatste dag! Eindelijk? Ja en nee.
Ja omdat we het einddoel bereiken. Nee omdat deze mooie tocht erop zit.
Maar eerst nog zo'n 80 km fietsen. We boffen, vandaag fietsen we ook zonder bagage. Die gaat het laatste stukje met de auto mee naar Parijs. Niet dat we nu zoveel kilo's bij ons hadden maar elke kilo is er één.
Het is vandaag zowaar nagenoeg windstil, de lucht is onwerkelijk strak blauw en de temperatuur stijgt voelbaar bij vorderen van de dag.
Het is duidelijk merkbaar dat we Parijs naderen, de dorpen worden groter en het verkeer neemt toe.
Wederom fietsen we door schijnbaar eindeloze bossen en natuur. We komen ook meer sporters tegen, hardlopers en vooral wielrenners en mountain bikers. Ik stel me voor dat die in Parijs werken en het vrije weekend benutten om wat beweging te hebben, op het platte land waar we afgelopen dagen gefietst hebben was dit toch duidelijk anders.
Dan zien we in de verte vliegtuigen landen en opstijgen. Charles de Gaule vliegveld, we naderen Parijs! Al blijkt het achteraf van hieruit toch nog een heel eindje.
Het lijkt alsof we met een flinke boog om het vliegveld heen gaan. We zien nu duidelijk de vliegtuigen die hun landing inzetten en opstijgen, zo duidelijk dat je zelfs op menige staart kunt zien van welke maatschappij ze zijn. Ik vind dit toch altijd nog een mooi gezicht, al lijkt het me stukken minder voor diegene die hier in de buurt wonen, want het zijn er veel en ze gaan erg laag.
Dan fietsen we het fietspad op wat het Canal de l'Ourcq volgt. Een mooie geasfalteerde strook, dit duurt zo een hele tijd. Lommerrijk en lekker in de schaduw want de zon staat inmiddels hoog aan de hemel.
Zo langzamerhand neemt de bebouwing steeds meer toe en zien we meer en meer mensen die van hun vrije zondag en het mooie weer genieten, er valt veel te zien dus de route schiet lekker op.
Na de vele voorsteden van Parijs wordt de bebouwing nu ook steeds hoger. Zo nu en dan komen we langs wat meer uitgestorven industrie en wat hippieachtige woonwagenkampjes de sfeer is erg relaxed en de natuur heeft inmddels plaats gemaakt voor beton en baksteen zo nu en afgewisseld door een groene long bestaande uit een park. We passeren de futuristische zilvere bol van Parc de la Villette, Paris here we come!
Dan, haast ongemerkt, fietsen we door de straten van Parijs. Het is zondag dus er zijn nogal wat straten afgesloten voor het gemotoriseerd verkeer. Parijs op de fiets, dat is nog eens een keer wat anders, we kunnen op ons gemak rondkijken en alle indrukken van deze wereldstad op ons in laten werken.
Het is eigenlijk heel gemakkelijk fietsen zo in Parijs. Alles staat goed aangegeven en er zijn zelfs paden voor alleen fietsers.
Daar staat de hoge groen bronze toeren met de goude engel van Place de la Bastille. Nog wat rechts en links en we gaan de Seine over, in de verte heb ik de 2 machtige torens van de Notre Dame al zien staan pronken in de stralende zon. Dan gaan we naar links en staan op het plein voor de machtige Notre Dame op het Ile de la Cité middel in Parijs. We hebben het gehaald!
We worden hartelijk begroet en gefeliciteerd door onze wederhelft, blij dat we heelhuids de tocht hebben volbracht.
Nu eerst op zoek naar een goed terras voor een lekker koud pilsje, want daar heb ik nu wel zin in.
